Yaz tatili programının bir parçası olarak dernek bunu organize etti ve finanse etti SchMitt e.V. çocuklu aileler için üç gezi. Yarışmaya 13 yetişkin ve 17 çocuk katıldı. Aşağıda grup lideri Shamira Sandran'ın bir raporu var:
“Aile üyeleri ve yabancıların zaman öldürecek bir yer aradığı, bir yer bulduğu ve tekrar tekrar dönmeyi sevdikleri umut, neşe ve kahkaha dolu bir anı bulduğu, çok saatlik bir gezi.
Yıl 2024 ve uzun zamandır beklenen altı haftalık yaz tatili nihayet kapıda... Her ne kadar beklenen yaz tatili çoğu öğrenci, çocuk ve hatta öğretmen için oldukça cazip gelse de, 42 günü rutinden ve sorumluluklardan uzak geçirme düşüncesi, aktivitelerin artmasına neden oluyor. ve çocukları için etkinlikler bulmak bazı ebeveynleri korkutuyor.
Bu düşünce kulübümüzün SchMitt e.V. şaşkın ve düşünceli. Bu yüzden bir program oluşturmaya başladık. Steinhuder Meer'e, Wilhelmstein Adası'na ve yeni belediye binasına günübirlik geziler planladık. İlk deneme olarak daha yakın, ulaşılması kolay destinasyonları seçtik. Tatillerde farklı bir şeyler yapmak isteyen ebeveynleri ve aileleri bulmayı umarak bu projeyi duyurduk.
Organizatörler olarak, üç hatta dört çocuğunu tek başına getirmek isteyen annelerin kaygıları vardı. Özellikle yaş aralığı çok geniş olduğundan. Tüm çocukların yıllar sonra geriye dönüp bakabilecekleri anılar yaratabilmelerini sağlamak istesek de onların güvenliği en yüksek önceliklerimizden biri olmaya devam etti. Gideceğimiz yerlere tramvay, tren ve 20 dakikalık otobüs yolculuğu ve ardından en az 15 dakikalık yürüyüşle gitmemiz gerektiğini bildiğimizden çocuklar için endişeleniyorduk. Ama geriye dönüp baktığımızda ne kadar yanıldığımızı anlıyoruz.
Çocukların hepsi yeni bir yere gidecekleri için çok heyecanlıydı ve bu heyecanı dile getirmekten de çekinmiyorlardı. Tüm bu duygulara rağmen kendilerine öğüt verildiği gibi davrandılar. Ama en önemlisi birbirlerine değer veriyorlardı. Büyük kardeşler sadece erkek ve kız kardeşlerine değil, aynı zamanda edindikleri yeni küçük arkadaşlara da bakıyorlardı. Nihayet insanların birbirlerine olabildiğince sevgi dolu ve şefkatli davrandıklarını görmek çok güzel bir manzaraydı. Bir yanda çocuklar, diğer yanda anne-babalar aynı derecede sevindirici bir manzaraydı. Ailesiyle birlikte yakın zamanda Almanya'ya taşınmış bir anne de bize eşlik ediyordu. Başka bir görüşmeden sonra açıkladı
bize iki aylık kalışının kendisi için pek ikna edici olmadığını ve memleketi Güney Afrika'ya dönme niyetinde olduğunu söyledi. Almanca bilmemesi ve arkadaş çevresinin ve hatta tanıdıklarının çokluğu nedeniyle hayatının monotonluğundan bahsetti. Neyse ki grubumuz ilk günden itibaren çeşitliliğe sahip bir topluluk oldu. Bu itiraf, ilk gelişlerinde benzer duygu ve korkuları ifade eden annelerin daha fazla itirafta bulunmasına ve kalma kararlarını nihai olarak kabul etmelerine ve memnuniyet duymalarına yol açtı.
Biz sadece onları ve çocuklarını kollarımızı açarak karşılamakla kalmadık, aynı zamanda otobüste, trende, sokakta bizim hikayelerimizi bilmeyen yabancılar da onlara sıcaklık ve karşılama duygusu vermeye karar verdiler. Geziler bunun gibi tatlı ve sevimli anlarla doluydu: ayrılmak istemeyen çocuklar ve arkadaşlarına macerayı anlatan ebeveynler. Sadece iki aydır Almanya'da bulunan ve Almanya'da doğmuş ve bu manzaraları henüz görmemiş insanlarla geçirilen günler, Aşağı Saksonya'nın sunduğu manzara ve samimiyet karşısında şaşkınlığa uğradı."
